ضیافت

اول شک می کنم ولی بعد با دو تا از دوستانم صحبت می کنم و هر سه نفر تقریبا یک نظر را داریم. امتیازهایی که در مذاکرات هسته ایی به ایران داده شده بسیار ناچیز است!!!! در واقع هنوز سیستم بانکی در تحریم است، تقریبا هیچ پولی آزاد نمی شود و فقط می توانیم محصولات پتروشیمی صادر کنیم (که در بهترین حالت 10 میلیارد دلار هم نمی شود) و تازه به جایش لابد باید طلا بگیریم!!!! تا وقتی بانکها تحریمند من نمی فهمم مثلا چظور می شود قطعات هواپیما خرید!!!!! تنها نکته اش این است که ایران ادعا می کند حق غنی سازیش (البته گویا تا پنج درصد) محترم شمرده شده!!! 

چیزی که من نمی فهمم این است که خب حالا با این اورانیوم 5 درصد غنی شده چه خاکی باید به سرمان بگیریم!!! ضمن اینکه خیلی بعید است طرف غربی اساسا چنین تفسیری داشته باشد. جوجه را آخر پاییز می شمارند. فقط زمانی ما به انرژی هسته ایی می رسیم که طرف غربی متعهد به ساخت نیروگاه هسته ایی در کشور شود، بدون آن غنی سازی اورانیوم مثل این است که در هر خانه ایی مثلا 1000 تا بیل انبار کنیم!!!! حالا قرار است به چه کار آید خدا می داند!!!!

به هر حال دوست ندارم ساز مخالف بزنم اما فکر می کنم از حق غنی سازی برای خود غولی ذهنی ساخته ایم در حالی که هیچ تاثیر عملی در زندگیمان ندارد و در عوض برای این غول ذهنی امتیازهایی می دهیم که مستقیما در زندگی روزمره مان تاثیر عمیق دارند. 

البته مشکل من اصلا تیم مذاکره کننده نیست که اتفاقا آدمهای منطقیی هم هستند مشکل فلسفه ضعیفی است که این تیم قوی باید برایش بجنگد!!!!!! شاید من اشتباه می کنم.