ضیافت

امشب تئاتر "رویای خصوصی" نوشته ایرج جنتی عطایی رو دیدم با بازی گلشیفته فراهانی و بهروز وثوقی. یک تک اجرا بود در لندن و ارزش یکبار دیدن رو قطعا داشت گرچه شاهکار هم شاید نبود. گلشیفته به خصوص خیلی خوب بود و کلی هم آواز خوند. 

ایرج جنتی عطایی رو با شعرهاش می شناختم که ابی و سیاوش قمیشی و دیگران می خوندن و برام جالب بود که نویسنده تئاتر هم باشه. اما چیزی که واقعا به من چسبید این بود که موضوع این تئاتر شباهت زیادی داشت به یکی از پستهای منتشر نشده خودم به اسم "دختر آوازه خوان" که یکی از محبوبترین نوشته هام هست. خیلی دوست دارم این پست رو و باز به دلیل مرض حس مالکیتم منتشرش نکردم.