الان که دارم این متن رو می نویسم اطلاعیه حمایت مشاوران خاتمی از روحانی به طور رسمی منتشر شده و در واقع رسما روحانی به عنوان کاندیدای اصلاح طلبان معرفی می شود. یقین دارم عارف به این تصمیم تمکین خواهد کرد و به نفع روحانی کنار خواهد کشید، همانطور که تمکین به نظر خاتمی رو قبلا هم اعلام کرده بود. جای خوشحالی است که حداقل در زمانی که در قدرت نیستیم عاقلانه رفتار می کنیم و از گذشته درس می گیریم.

اما اتفاقی که امیدوارم بلافاصله بعد از ائتلاف رخ بده این باشه که عارف به عنوان معاون اول روحانی معرفی بشه و در دو روز باقی مونده تمام سعی و تلاش ممکن برای ترغیب مردم به پای صندوقهای رای صورت بگیره.

در این مدت خیلی نظر مثبتی نسبت به عارف پیدا کردم به دلایل مختلف:

1- عارف به معنای واقعی یک نخبه است. نه یک نخبه رانتی و قلابی. نفر دوم کنکور زمان خودش بوده. در دانشگاه استنفورد تحصیل کرده، استاد بهترین دانشگاه ایرانه و اتفاقا به عنوان محقق دانشگاهی در رشته مخابرات هم شخصیت و کارنامه کاملا قابل قبولی داره. این یعنی فردی که اعداد براش با معناست، معنای محیط علمی و تفکر علمی رو می دونه و خلاصه می فهمه که 2+2 همیشه می شه 4 و با دعا و توسل و مسخره بازی نمی شه اون رو کرد 5. 

2- یکی از دلایل عقب افتادگی سرزمین ما اینه که قوی ترین، خلاق ترین، پرکارترین، درس خوان ترین و خلاصه باهوش ترین فرزندان این سرزمین در نهادهای بزرگ اقتصادی، سیاسی و اجتماعی به کار گرفته نمی شوند. مثلا در کارخانه های بزرگ و یا وزارت خانه ها به ندرت آدم حسابی غیر رانتی پیدا می شه!!!! با عرض تاسف باید گفت عارف اولین فرد از جنس نخبه های واقعیه که برای شغل ریاست جمهوری پا پیش گذاشته. حالا مقایسه کنید با مثلا آمریکا که عموم ریس جمهورهای اون فارغ التحصیلهای جاهایی مثل هاروارد هستن و یا انگلستان که معمولا نخست وزیرشون از کمبریج و آکسفورد فارغ التحصیل شده. تفاوت ذهنیت عارف با امثال جلیلی در واقع به اندازه تفاوت دانشگاه شریف با دانشگاه امام صادق هستش!!! یک ذهنیت روشن و منطقی برآمده از بهترین دانشگاه ایران با یک ذهنیت متوهم، عقب مانده و رشد نیافته هیاتی. 

3- داشتن راه حل و تئوری روی کاغذ در هر کاری خیلی مهمه. این یعنی دقیقا نقطه مقابل روش احمدی نژادی که افتخارش خلق الساعه بودنشه. از این نظر محسن رضایی و عارف رو بهتر از بقیه دیدم. طبقه بندی مشکلات رو خیلی واضحتر و روشنتر از بقیه انجام دادن گرچه هنوز با استانداردی که در انتخابات غربی می بینیم خیلی فاصله داره ولی همین که به جای کلی گویی قدری واضح تر صحبت می کنند خودش قدمی است رو به جلو.

4- در کنار همه اینها تجربه کار در شرایط واقعی، و باز هم نه شرایط تخیلی مثل جلیلی، اونهم در بالاترین سطح از عارف یک گزینه خوب می سازه که به نظر من در یک شرایط عادی می بایست عارف رو گزینه اول ما می کرد.

علی رغم همه اینها من یقین دارم عارف آگاهانه و کاملا مسئولانه به نفع روحانی کنار خواهد رفت و به نظر جمع تمکین خواهد کرد. این هم البته به نکات مثبتش در آینده اضافه خواهد شد. به هر حال اینکه ما در این کشور فلاکت زده گزینه حراف بودن و قدرت درگیری با اوباش رو باید بالاتر از گزینه فرهیخته بودن قرار بدیم خودش دردی است جانکاه. در هر حال چه در میان نخست وزیرهای شاه و چه روسای جمهور بعد انقلاب، عارف نخبه ترین کسی بوده که برای بالاترین سمت اجرایی کشور پا پیش گذاشته. امثال عارف واقعا در سطح بالای مملکت کم هستن و کاش بیشتر بشن.

پ.ن.1: الان که متن رو تمام کردم هم عارف رسما کناره گیری کرد (لینک خبر). البته بدون حمایت از روحانی. این موضوع هم قطعا باید خیلی سریع و در چند ساعت آینده حل و فصل بشه. دو روز پر استرسی خواهیم داشت.

پ.ن:2: دیروز طی یک خبر غیر رسمی اسامی کابینه قالیباف منتشر شده که همه از فرماندهان سپاه و بسیج هستند و حتی جلیلی هم وزیر امور خارجه اعلام شده. این یعنی علاوه بر جلیلی باید از قالیباف هم به شدت در هراس بود و امیدوار بود دستش به قدرت نرسه. تعداد افراد فاجعه تا حالا شده دو تا!!!! خدا رحم کنه ...